Mijn eerste halve marathon!

Na ongeveer een jaar met hardlopen te zijn begonnen, leek het me wel een mooi tijdstip om een keer een halve marathon te gaan lopen. Mijn conditie, en nog belangrijker mijn gewrichten en knieen, waren intussen wel aardig gewend aan hardlopen, dus dit was een mooi moment!

Intussen had ik wel al een aantal kleinere afstanden gelopen: in januari de kwart marathon van Egmond, in de zomer de 10 km Midzomernachtrun in het Amsterdamse Bos, en echt in de voorbereiding naar de halve marathon nog 10 km in Amsterdam-Noord, de Dam-tot-Damloop (10 Engelse Mijl) en een paar weken geleden de Singelloop in Breda (15 km).

Kortom, ik had al wat wedstrijdervaring opgedaan, en wist intussen ook aardig welke tijden voor mij haalbaar waren. Bij de Dam-tot-Damloop had ik door het warme weer in combinatie met wat overdadig optimisme aardig wat inzinkingen gehad, maar de recente Singelloop ging best lekker met ongeveer 1 uur 7 minuten over 15 km, zo'n 13,4 km/u. Dat leek me dan ook een aardige richtlijn voor de halve marathon, kwestie van er nog 6km aan vastplakken in hetzelfde tempo... Of misschien ietsje langzamer, kortom ergens uitkomen tussen de 1:35 en 1:40. Verder had ik het thuisvoordeel, deze halve marathon komt vrijwel langs ons huis dus al het publiek zou op mijn hand zijn :-)

Een beetje gespannen ging ik toch naar de start, waar ik nog wat bekenden van mijn hardloopgroep zou treffen die ook aan dit festijn mee zouden doen. Het is toch altijd leuker om met wat bekenden te lopen, maar ik zag helaas niet zoveel bekenden... Nu was dat ook weer niet zo heel erg, want ik had een ander tempo dan de anderen, dus ik zou ze na de start toch niet meer zien.

Een half uur voor de start toch maar de spullen inleveren en naar de start. Alleen bleek het inleveren van de spullen niet zo eenvoudig... Iedereen had zich voorgenomen om op dit tijdstip de spullen in te leveren, dus het was erg druk en helaas wat weinig mensen die spullen konden aannemen... Kortom 5 minuten voor de start had ik de spullen pas ingeleverd en toen als een gek het juiste startvak zoeken! En ook nog ergens een sanitaire stop zien te vinden. Kortom niet de relaxede start die je je wenst...

Maar net op tijd was ik dan toch in het startvak, het was lekker weer, ik had er zin in, kortom alles ok! In het begin was het nog redelijk druk, dus was het een beetje met de stroom meelopen... Maar toen we Oud-Zuid uit waren kon ik lekker vrij lopen en dat deed ik dus ook. Al vrij snel merkte ik dat ik op een schema van 1:35 lag en dat leek me een prima doel. En dat terwijl mijn hartslag zo tussen de 175 en de 180 lag, wat voor mij lager was dan mijn gemiddelde hartslag tijdens de Singelloop (183). Dus ik zat op schema.

Het stuk richting Duivendrecht is wat minder bijzonder, maar richting halverwege kwam ik in Watergraafsmeer en Oost terecht, en dat is bekend terrein. En dat loopt altijd wat lekkerder! Zeker toen ik bij de Mauritskade langs huis kwam. Op het eind van de Zeeburgerdijk gaat het nog even een beetje omhoog (maar dat wist ik dus geen probleem) en toen zag ik opeens Esther met Hannes (onze hond) die allebei enthousiast een stukje mee probeerde te rennen, hetgeen natuurlijk niet zo makkelijk was...

Al met al gaf dat me wat vleugels, dus ik probeerde nog wat te versnellen. Dat ging op zich prima, alhoewel ik in het Vondelpark de pijn toch wel begon te voelen. Maar vanaf dan is het stug doorlopen naar de eindstreep, en de ambiance van de entree in het Olymisch Stadion geeft nog wel een extra impuls om even een eindsprintje te trekken...

Uiteindelijk kwam ik in 1:32:15 binnen, een tijd waar ik vanzelfsprekend erg blij mee was!! Ook mijn hartslag was met een gemiddelde van 180 een prima hartslag (ik zit altijd wat hoog...), kortom een geslaagde eerste halve marathon!!